Jacek Soplica
W książce poznajemy jego ewolucję psychiczną. najpierw jest to młody przystojny i cieszący się dużą popularnością szlachcic. Słynie z odwagi, a nawet brawury, jest zawadiaką, co przysparza mu sławy wśród okolicznej szlachty.
Jest dymny i pewny siebie, ale impulsywny i łatwo ulegający emocjom, czasami nieopanowany. Bardzo uczuciowy i stałych. Jedną z typowych cech Jacka, ale także szlachty była chęć zbliżenia się do magnatów. Wraz z tymi dążeniami szlachta wykazała naiwność i brak zastanowienia - częste bywanie u Stolnika.
Zabicie Stolnika było wyrazem zemsty za odebranie nadziei na małżeństwo z ukochaną Ewą. Bohater wiedział, że tym czynem zhańbił się jako Polak i patriota. Z równą siłą jak wcześniej błądził, będzie się starał swoje błędy naprawić.
Przyjmie imię Księdza Robaka, włoży habit zakonnika, będzie żył skromnie, bowiem stanie się emisariuszem. Pewne cechy pozostaną w Jacku na zawsze i tylko niektórzy skojarzą je z dawnym Soplicą. Dzięki Jackowi poznajemy typowe cechy dla szlachty: zawadiactwo, porywczość, awanturnictwo oraz żal po czasie.