Pan Tadeusz
Pan Tadeusz jest utworem Adama Mickiewicza, pełni funkcję epopei narodowej. Ta realistyczna powieść została napisana w Paryżu. Zaczęło się od 2 ksiąg, dopiero później rozrosło się do 12.
Fabułę Pana Tadeusza tworzą trzy główne wątki. Pierwszy - miłosny dotyczący Tadeusza, Telimeny, Zosi i Hrabiego. Ten wątek kończy się zaręczynami Tadeusza i Zosi. Drugi ma charakter obyczajowy i dotyczy wieloletniego konfliktu między Soplicami i Horeszkami na tle sporu o start zamek. Trzeci ma aspekt polityczny i jest związany z przybyciem generałów Kniaziewicza i Dąbrowskiego, którzy zbierają szlachtę na wyprawę przeciw Rosji pod sztandarami Napoleona.
Akcja utworu toczy się w ciągu trzech niecałych dni roku 1812, jest związana z przybyciem do Soplicowa okolicznej szlachty z okazji odbywających się każdego roku sądów granicznych. Bohaterowie poematu to szlachta zaściankowa, którą reprezentuje kilka rodzin - Soplicowie, Horeszkowie, Dobrzyńscy i inni.
Pan Tadeusz epopeją narodową nie stał się od razu. Wielu ludzi do dziś nie zna treści tego jakże pięknego utworu i dziwi się, czemu w inwokacji zawarte są słowa, mówiące o tym, iż ojczyzną Mickiewicza była Litwa.